Nasza historia

Z cynamonową Elaine (zwaną w domu Gapą) łączyła nas szczególna więź. Byłam pierwszą osobą, która wzięła ją na ręce po urodzeniu i ostatnią, która głaskała ją, kiedy zasypiała przed śmiertelną kroplówką. Dziesięć wspólnych pięknych lat!

Córka Brave Brownie – jedynej w historii naszej hodowli kotki z tytułem National Winner (dostaje go 15 kotów z największymi sukcesami wystawowymi w danym roku) – i kocura Full Faith, który wówczas mieszkał w zaprzyjaźnionej hodowli pod Berlinem, skąd pochodziła nasza pierwsza kotka, Usza. Kiedy z tego skojarzenia dwójki pręgowanych kotów urodziła się solidka w moim ukochanym kolorze, decyzja mogła być tylko jedna: zostaje z nami.

Interchampionka FIFe, choć rzut wprawnego oka na tabelę z jej wynikami wystawowymi wystarczy, żeby zrozumieć, że jej tytuł jest raczej „wyjeżdżony” niż potwierdza wybitną wystawową urodę naszej dziewczynki. Koty orientalne oceniane są w kolorze, a że szansa na spotkanie na wystawie innej niż światowa drugiej cynamonki w tej samej klasie wystawowej, zwłaszcza 9-10 lat temu, była bliska zeru, każda wystawa, w której Gapa brała udział, przynosiła nam kolejny certyfikat na tytuł. Oczywiście jak każdy kot „urodowo” miała swoje mocne strony: bardzo równy kolor prawie bez „duchów”, co u cynamonów wcale nie jest regułą, zgrabną (do czasu 😉 ) sylwetkę, niezły profil, świetną brodę, no i przede wszystkim hipnotyzujące zielone oczy.

Najpierw była naszą hodowlaną nadzieją, a potem hodowlaną zagwozdką. Przez pierwsze trzy lata swojego życia z niewiadomych przyczyn mimo powtarzanych prób z różnymi kocurami nie zachodziła w ciążę. Zmieniło się to dopiero, kiedy postanowiliśmy zostawić sobie własnego kocura. Ginger Giroud został ojcem jej pierwszego miotu (dzieci Highness) i, co ciekawe, był to jego jedyny „wyczyn” w roli reproduktora. Po tym chwilowym przebłysku przestał kryć skutecznie, więc w końcu został wykastrowany i znalazł swój nowy dom w Krakowie.

Zupełnie inaczej potoczyły się losy Gapy jako matki. Od tej pory zachodziła w ciążę jak marzenie. Dała nam cztery mioty (poza Highness jeszcze Irresistible, Kind of i Lucky), rodziła idealnie, opiekowała się swoimi dziećmi z pełnym oddaniem, a potem, już po kastracji, bardzo aktywnie uczestniczyła w odchowaniu ósemki maluchów swojej córki Koko (Kind of Khloe).

Ogromną czułość w stosunku do kociąt łączyła z obcesowością w stosunku do innych kotów. Z córką Koko i wnuczką Muriel łączyła ją głeboka więź, kastraty akceptowała, ale nasza czarna Lubcia była jej osobistym wrogiem, przed którym musieliśmy ją chronić, co nie zawsze było łatwe. Elaine odziedziczyła bowiem po swojej babci Uszy umiejętność otwierania drzwi. Po kastracji obu dziewczyn te emocje nieco opadły, ale w dobrej komitywie nie były nigdy.

Bardzo żałujemy, że nasza Gapa nie mogła być z nami dłużej. 10 lat to ładny wiek, ale dla kota zdecydowanie zbyt krótko. W listopadzie 2025 w czasie rutynowego badania wykryto u niej kilka guzów listwy mlecznej, które okazały się paskudnym i nieoperacyjnym raczyskiem. Odpowiednie leczenie paliatywne sprawiło, że w dobrej formie żyła jeszcze prawie przez kolejne 10 miesięcy, za co jesteśmy bardzo wdzięczni lekarzom oraz dzielnemu organizmowi naszej koteczki. O pożegnaniu z Gapą, która już zawsze zajmować będzie w naszych sercach szczególne miejsce, piszemy tu: Pożegnanie z Gapą